اینجا مزه ته مداد جویده میدهد..بوی پاک کن نو ,مثل یک تکه کاغذ پاره,لمس کتاب فارسی چروک شده زیر باران
من
یک "هانیه"! ..گاهی آن قدر این کلمه را پیش خودم تکرار می کنم که مفهوم خودش را از دست می دهد و برایم گنگ می شود و باد می کند روی دستم! همان وقت است که دلم می خواهد سرم را بکوبم به دیوار یا توی تختم فرو بروم و غیب شوم!!
نوشته شده توسط هانیه بختیار در دوشنبه 5 آذر1386 | موضوع: 
